Skip to main content

Wydawnictwo eBooki.com.pl specjalizuje się w składzie, opracowaniu technicznym oraz produkcji i wydawaniu publikacji elektronicznych - ebooków. Oferujemy również techniczne i logistyczne wsparcie (outsourcing) procesów wydawniczych dla różnych instytucji oraz osób prywatnych chcących wydawać publikacje pod własnym szyldem.


Odpowiedzialność administracji publicznej. Struktura odpowiedzialności z perspektywy determinantów prawnych

Odpowiedzialność administracji publicznej. Struktura odpowiedzialności z perspektywy determinantów prawnychPodstawowym celem niniejszej rozprawy jest zbadanie prawnego zagadnienia odpowiedzialności administracji publicznej w ujęciu heurystycznym. O ile w doktrynie prawniczej problematyka odpowiedzialności administracji jako elementu treści normy prawnej jest przedmiotem licznych i wyczerpujących studiów, to odpowiedzialność w znaczeniu heurystycznym jako „pojęcie-narzędzie poznania”, usytuowane poza tekstem prawnym, które opisuje i ocenia regulacje prawa publicznego, nie doczekało się stosownego opracowania monograficznego. Chodzi zatem o podejście holistyczne i prospektywne, nakierowane na poszukiwanie ponadczasowych prawideł odpowiedzialności administracji za realizację dobra wspólnego w obliczu konieczności kooperacji i koordynacji między szerokim układem podmiotów. Układ ten obrazuje struktura odpowiedzialności zasadzająca się na prawnych relacjach: podmiot – przedmiot – mocodawca – trybunał – kryteria – adresat odpowiedzialności. Należy podkreślić, że tak rozumiane podejście holistyczne stanowi jedynie uzupełnienie zagadnienia odpowiedzialności indywidualnej w administracji zapisanej w normach prawa powszechnie obowiązującego.

Aleksander Gwagnin : kronika o państwie ruskim i kronika o ziemi tatarskiej

Aleksander Gwagnin : kronika o państwie ruskim i kronika o ziemi tatarskiejKronika Wielkiego Księstwa Moskiewskiego oraz Kronika o ziemi tatarskiej stanowią dwa fragmenty większego dzieła zatytułowanego: Kronika Sarmacjej Europskiej, w której się zamyka Królestwo Polskie ze wszystkiemi Państwy, Xięstwy y Prowincyami swemi, tudzież też Wielkie Xięstwo Litew:, Ruskie, Żmudzkie, Inflantskie, Moskiewskie i część Tatarów, przez Aleksandra Gwagnina z Werony, Hrabię Pałacu Laterańskiego, Rycerza pasowanego y Rotmistrza Jego K. M., pierwey roku 1578 po łacinie wydana. A teraz zaś z przyczynieniem tych królów, których w łacińskiej nie masz: Tudzież królestw i państw, insuł, ziem i prowincjej ku tej Sarmacjej przyległych, jako Grecjej, ziem Słowieńskich, Wołoskiej, Panoniej, Bohemiej, Germaniej, Daniej, Szwecjej, Gotiej, etc. Przez tegoż Authora z wielką pilnością rozdziałami na X Ksiąg króciuchno zebrana. A przez Marcina Paszkowskiego, za staraniem Authorowym z łacińskiego na polskie przełożona. W Krakowie, w Drukarniej Mikołąja Loba, Roku Pańskiego 1611.

X. Y. Z. : wiodący dziennikarz i polityczny korespondent warszawski z końca 19 w. : miscellanea sienkiewiczowskie

Historia dla Miłosza z IV klasyHenryk Sienkiewicz, Litwin z serca i pochodzenia, jakkolwiek był setki razy tłumaczony w dawnej stolicy Rosji, nie uzyskał żadnej gratyfikacji z tego tytułu, poza anonimowym wierszem z dnia 30 maja 1895 roku, na łamach petersburskiego „Kraju” (nr 20, s. 24): Dość ci i tego, nasz drogi warszawski współplemienniku — Że w „Ermitage’u” spijamy na cześć twą szklanic bez liku. Pisarz z zasady nie publikował dla polskiego tygodnika, redagowanego przez liberała, Erazma Piltza, który głównie zamieszczał przedruki jego utworów. 22 marca 1885 roku (nr 10, s. 4-6) uczynił jednak wyjątek, pod kryptonimem X. Y. Z. zabierając głos w obronie fundacji hrabiego Władysława Platera i pouczając zwaśnionych rodaków słowami autora „Ogniem i mieczem”: O pogłoskach się powiada: Pies bresze, wiatr niesie. 15 października 1887 roku decyduje się zostać tajnym korespondentem wychodzącego w Paryżu „Wolnego Polskiego Słowa”.

Historia dla Miłosza z IV klasy : myślenie historyczne dla najmłodszych

Historia dla Miłosza z IV klasyZestaw materiałów dydaktycznych do nauczania historii Polski w IV klasie szkoły podstawowej. Tom zawiera zestaw materiałów dydaktycznych do historii Polski dla IV klasy szkoły podstawowej. Zgodnie z podstawą programową nauczania historii, obowiązującą od 2018 r., jest to kurs propedeutyczny, oparty o wybitne postaci i kluczowe wydarzenia od chrztu Mieszka I do powstania NSZZ „Solidarność”. Wymagane prawem treści potraktowane zostały jako preteksty do zapoznania uczniów z warsztatem naukowym historyka: krytyczną analizą materiałów źródłowych, dostrzeganiem obecności historii w przestrzeni publicznej, ciągłości i zmiany, doniosłości historycznej, rozwijaniem myślenia przyczynowo-skutkowego, uwrażliwiania na etyczne aspekty historii i badań nad nią. Poszczególne lekcje pokazują, że historia nie jest bajką o przeszłości ani zamkniętym zbiorem wiedzy, lecz ciągłym przedmiotem badań i dyskusji, do których mogą się włączyć także uczniowie.

Gdy mój syn poszedł do IV klasy, w której właśnie zaczęła być wdrażana reforma edukacji, a jego nauczycielka skarżyła się na brak pomocy dydaktycz nych, spróbowałam się zmierzyć z wprowadzaniem do wiedzy o przeszłości w taki sposób, w jaki chcia łabym, aby uczestniczyły w tym moje dzieci, a który zarazem pozostawałby w zgodzie z obowiązującą podstawą programową. Zatem Historia dla Miłosza jest produktem przeniknięcia się życia prywatnego i zawodowego — mamy czwartoklasisty, zaprzyjaźnionej z nauczycielką historii, i wykładowczyni akademickiej, od ponad dwudziestu lat zajmującej się badaniami z zakresu dydaktyki historii oraz kształceniem przyszłych nauczycieli. Joanna Wojdon

Pomysł Joanny Wojdon jest świeży. Autorka traktuje uczniów poważnie: prezentuje odpowiednio dobrane materiały źródłowe, dzięki którym nauczyciele będą mogli — realizując nadal zapisy podstawy programowej — kształcić umiejętności historyczne, potrzebne uczniom w starszych klasach, a także, co może ważniejsze, w życiu codziennym. Materiały są odpowiednio dopasowane do wieku, można je z powodzeniem wykorzystać jako uzupełnienie materiału podręcznikowego. Pozwalają na prawdziwą edukację historyczną już najmłodszych uczniów historii. Jacek Staniszewski

Czytając o wieloetniczności

Czytając o wieloetniczności Tom przedstawia pomysły rozwiązań dydaktycznych, wdrażających uczniów szkół średnich do warsztatu naukowego historyka. Uczy „czytać jak historyk” w myśl koncepcji, którą opracował Sam Wineburg z Uniwersytetu Stanforda w USA. Uwzględnia nie tylko tradycyjne źródła pisane, lecz także materiał ikonograficzny, w tym miniatury średniowieczne, herby, fotografie, a także drzewa genealogiczne i mapy. Pokazuje, jak przejść od powierzchownego oglądu do dogłębnej krytycznej analizy, uwzględniającej pochodzenie materiału, jego kontekst historyczny i konfrontację z innymi przekazami. Opiera się na materiale dotyczącym kształtowania się społeczeństw wieloetnicznych w Europie XI-XXI wieku.

Autorka — Prof. Joanna Wojdon — umiejętnie i ze znawstwem korzysta z własnych umiejętności badawczych oraz wiedzy i doświadczenia z zakresu dydaktyki historii. W przystępny sposób odsłania tajemnice źródeł historycznych, prezentując odbiorcom nieoczywiste tropy historycznych badań nad wielokulturowością. Dzięki lekturze książki czytelnicy, wcielając się w rolę historycznych detektywów, mogą krok po kroku dociekać, jak odczytywać ślady pozostawione przez twórców tekstów, drzew genealogicznych, map, miniatur, fotografi i czy herbów. Dla ukazania, że historia to nie suchy zestaw dat, nazwisk i wydarzeń, a mieszanie się kultur nie zaczęło się wraz z XXI-wiecznymi procesami migracyjnymi, lektura tej pozycji wydaje się bezcenna. dr hab. Maciej Fic, prof. UŚ, prezes Górnośląskiego Towarzystwa Historycznego

Prof. Joanna Wojdon apeluje do uczniów „Sapere aude”, a do nauczycieli, aby odważyli się pozwolić myśleć swoim uczniom samodzielnie. To nie są proste scenariusze lekcji historii. To scenariusze, w których ważniejsze jest samo działanie — analiza — niż jej efekt. Wymagają od ucznia porównywania, wątpienia, szukania argumentów, formułowania odpowiedzi z uzasadnieniem swojego zdania. To inspirujący materiał dydaktyczny do wykorzystania przez nauczycieli w różnych miejscach procesu edukacji. Koncentruje się na materiale badawczym historyka, dostarcza narzędzi do anatomii najczęściej używanych przez historyka źródeł: źródeł pisanych (kronika, dokumenty sądowe), map, herbów, drzewa genealogicznego, źródeł ikonograficznych (rycina, portret, fotografia). Pod względem dydaktycznym propozycja Prof. Wojdon jest nowatorska i w każdym aspekcie pożądana. Autorka zestawia i konfrontuje źródła odległe czasowo i wykonane różnymi metodami, czasem te zestawienia są zaskakujące i zupełnie nieoczywiste, ale dzięki temu mają szansę zainteresować współczesnego ucznia. Jest coraz więcej materiałów dydaktycznych i egzaminacyjnych, które ćwiczą krytyczne myślenie, ale to pierwsza praca, która analizuje procedurę pracy, zostawia instruktaż, jak pracować. Ewa Piwnik, nauczyciel historii w X LO we Wrocławiu, egzaminator maturalny

Zabrali nam Polskę! Materiały źródłowe z lat 1942-1950 dotyczące losów polskich dzieci w Ugandzie (w świetle zasobów Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie)

Zabrali nam Polskę!Niniejsza publikacja zbiera, najczęściej po raz pierwszy, materiały i dokumenty (przekazy źródłowe i świadectwa zdarzeń) o jednej z wygranych przez nas bitew, choć nie militarnych, lecz nie mniej istotnych. Dotyczy ocalałych i co wydaje się szczególnie ważne przypomnianych tu także imiennie, poprzez autorskie opisy i fotografie – z górą sześciu tysięcy mieszkańców ugandyjskich osiedli Koja i Masindi – pochodzących głównie z Kresów Wschodnich, przede wszystkim kobiet i dzieci: uratowanych dzięki zapobiegliwości władz polskich, materialnej pomocy aliantów zachodnich oraz pracy setek osób wrażliwych na cierpienia ofiar najmniej w tej i w każdej wojnie winnych.

 

 

 

Wybrane zagadnienia polskiego prawa prywatnego. Księga pamiątkowa ku czci Doktora Józefa Kremisa i Doktora Jerzego Strzebinczyka

Wybrane zagadnienia polskiego prawa prywatnego. Księga pamiątkowa ku czci Doktora Józefa Kremisa i Doktora Jerzego StrzebinczykaMonografia przygotowana została w celu uczczenia wkładu naukowego oraz postawy dydaktycznej, życiowej i badawczej doktorów Józefa Kremisa i Jerzego Strzebinczyka, ostatnich uczniów profesora Jana Kosika. Stąd jej tematyka obejmuje wybrane przez autorów zagadnienia prawa prywatnego ze wszystkich działów i dyscyplin tej części regulacji z elementami regulacji publicznoprawnej. Na wstępie zamieszony został jedyny rozdział współautorski zawierający "pięć prawniczych miniatur" poświęconych kolejno - anonimowemu ocenianiu nauczycieli akademickich w aspekcie ochrony dóbr osobistych, ocenie denazyfikacji w powojennych Niemczech, prawu do nieintegracji, jako przejawu prawa do bycia sobą, konceptowi "kontrpośrednika", którego umownym zadaniem byłoby wskazanie ewentualnemu nabywcy wad mieszkania, które zamierza kupić oraz koniowi jako zwierzęciu domowemu de lege lata i de lege ferenda. W następnych rozdziałach poszczególni autorzy, samodzielnie zajęli się następującą problematyka: przedawnieniem roszczeń przysługujących przeciwko konsumentom, ujawnieniem w księdze wieczystej prawa dożywocia, zarządem majątkiem dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską, oceną dochowania formy szczególnej czynności prawnej w aspekcie czasowym – na tle wyroku SN z 29 stycznia 2009 r. (V CSK 294/08), sposobem wyrażenia utworu architektonicznego, dorozumianym sposobem zawarcia umowy o podział nieruchomości quoad usum, uprawnieniami majątkowymi przysługującymi małoletniemu w związku ze śmiercią rodzica, stwierdzeniem treści testamentu ustnego, problematyką umowy przewłaszczenia na zabezpieczenia nieruchomości, opcjonalnym prawem umów - w aspekcie zalet i ograniczeń, „rzeczami wyłączonymi z obrotu” (res extra commercium) w polskim porządku prawnym, mechanizmem ochrony pracownic w ciąży będących członkami zarządu spółki, zasadą odpowiedzialności odszkodowawczej za szkodę spowodowaną nieprawidłowym przetwarzaniem danych osobowych (art. 82 RODO), winą i szkodą jako przesłankami odpowiedzialności z art. 430 k.c, niedopuszczalnością umorzenia postępowania o wydanie nakazu zapłaty sumy pieniężnej za naruszenie obowiązków w przedmiocie kontaktów z dzieckiem w przypadku zmiany rozstrzygnięcia formalizującego kontakty, dopuszczalnością zastosowania klauzuli z art. 33 pkt 2 k.r.o. in fine w umowie darowizny o charakterze czysto zobowiązującym oraz zawiłościami i niekonsekwencjami w zakresie formy czynności prawnych – na tle umowy o roboty budowlane.

Przemoc wobec dzieci w rodzinie

Przemoc wobec dzieci w rodziniePrzemoc wobec dzieci stanowi przedmiot interdyscyplinarnych badań naukowych. Najczęściej problematyka ta rozważana jest na gruncie nauk pedagogicznych i psychologicznych, rzadziej na gruncie nauk o prawie. Rozważania skoncentrowano wobec czterech głównych form przemocy wobec dzieci w rodzinie: przemocy fizycznej, psychicznej, przemocy seksualnej i zaniedbaniu. W monografii zaprezentowano wiele aspektów fizycznego krzywdzenia osoby małoletniej, począwszy od tzw. niewinnych klapsów, poprzez szarpanie, bicie, okaleczanie, a skończywszy na pozbawieniu dziecka życia. Rozważania mają szeroki kontekst społeczny, psychologiczny, filozoficzny, a nawet medyczny. Ukazano skutki przemocy fizycznej doświadczanej w dzieciństwie, odbijającej się na życiu i zdrowiu człowieka w sposób nieświadomy – syndrom szarpanego niemowlęcia, jak i świadomy – zespół stresu pourazowego czy syndrom maltretowanego dziecka. Dokonano szczegółowej analizy rozwiązań prawnych odnoszących się do fizycznego krzywdzenia dzieci. W pracy zaprezentowano również szerokie spektrum form przemocy psychicznej z licznymi odwołaniami do badań prowadzonych w obszarze nauk społecznych oraz wskazano na psychiczne, fizyczne i somatyczne konsekwencje doświadczania krzywd. Dla rozważań istotne znaczenie ma wątek prawny, w którym przeanalizowano rozwiązania normatywne z różnych gałęzi prawa. Ważnym fragmentem książki jest część poświęcona przemocy seksualnej wobec dzieci, która należy do najbardziej skrywanych problemów w rodzinie. Jest to również najbardziej szkodliwa i napiętnowana społecznie forma krzywdzenia dziecka. Została ona potraktowana dość szeroko z uwagi na specyfikę i fakt, iż pewne jej odmiany mogą wykraczać poza rodzinę. Dopełnieniem trzech głównych form przemocy jest zaniedbywanie dziecka. Analiz „zaniedbywania” dokonano z różnych perspektyw, począwszy od udzielania pomocy rodzicom nieporadnym wychowawczo, poprzez ograniczenie i pozbawienie ich władzy nad dzieckiem, a skończywszy na wymierzaniu sankcji przewidzianych prawem karnym. Zwrócono także uwagę na problem sieroctwa społecznego, w tym tzw. eurosieroctwa - jednej ze współczesnych form zaniedbywania dzieci, która potocznie nie jest uważana za przejaw przemocy wobec najbliższych.

Hieronim Zaleski (Jeremi Zora) : jarosławski poeta : miscellanea sienkiewiczowskie

Hieronim Zaleski (Jeremi Zora) : jarosławski poeta : miscellanea sienkiewiczowskie Dramatopisarz używający pseudonimu Hieronim Zaleski, jest katolikiem, patriotą i społecznikiem, który porusza się w estetycznym, tematycznym i ontologicznym obszarze zainteresowań Henryka Sienkiewicza, dopełnia wielogatunkową twórczość Henryka Sienkiewicza, a zwłaszcza Sienkiewicza jako poety. Jego życie i działalność wypełniają chronologiczne luki w korespondencji noblisty, jak również w jego oficjalnej biografii. Jego spuścizna nie jest zwykłą imitacją, jest to literatura oryginalna i celowa, kreowana przez świadomego autora, który działał w harmonii z samym sobą i z własnymi wewnętrznymi wyborami. Jego tożsamość jest zbieżna psychologicznie z twórczym ego Henryka Sienkiewicza. Wydobyty ze starych zasobów polszczyzny czasownik żonąć, wprowadzenie do obiegu wycofanych dawno szóstaków, reanimowany przez Henryka Sienkiewicza wizerunek kobiety-niebianki i rezonans tych słów-kluczy u Hieronima Zaleskiego nie są przypadkowe. Werbalny tezaurus Sienkiewicza jest immanentnie wpisany w wyobraźnię twórczą Hieronima Zaleskiego.

Analiza proporcjonalności ograniczeń konstytucyjnych praw i wolności. Teoria i praktyka

Analiza proporcjonalności ograniczeń konstytucyjnych praw i wolności. Teoria i praktykaWspółczesny dyskurs o prawach człowieka dotyczy w istocie teorii i praktyki stosowania zasady proporcjonalności jako kryterium oceny dopuszczalności ograniczeń praw i wolności jednostki. Tytułowa analiza proporcjonalności to przede wszystkim proces rozumowania praktycznego, który pomaga sędziom rozstrzygać konflikty miedzy ochroną konstytucyjnych praw i wolności a innych konstytucyjnych wartości, ale jest to także element tworzący określoną kulturę uzasadnień sądowych. Książka zwraca uwagę przede wszystkim na legitymizującą funkcję analizy proporcjonalności jako uznanego standardu orzeczniczego, który wynika z przyjęcia określonej struktury praw, a z którego powinna wynikać określona struktura uzasadnień sądowych. Prezentowane rozważania na temat roli poszczególnych elementów analizy proporcjonalności zostały oparte na badaniach jakościowych i ilościowych orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w Polsce. Rozważania te mają służyć odpowiedzi na pytanie o to, jak stworzyć silny sąd konstytucyjny, którego autorytet będzie działał hamująco na władzę wykonawczą i ustawodawczą, a jednocześnie zapewnić mu silną legitymację społeczną. Jedną z prób odpowiedzi na to pytanie jest wskazanie na ograniczającą rolę analizy proporcjonalności w strukturze uzasadnień wyroków sądowych.